وَ نادى أَصْحابُ الْأَعْرافِ و آواز دهند اصحاب اعراف رِجالًا يَعْرِفُونَهُمْ مردانى را كه بشناسند ايشان را بِسِيماهُمْ بعلامات ايشان از سواد وجه و زرقه عين و آن شناختگان رؤساى كفره باشند چون وليد مغيره و ابو جهل و عاص بن وائل و امثال ايشان از مشركان كه در دنيا مىگفتند كه خدا امثال بلال و عمار و صهيب كه فقراى صحابه‌اند رض به بهشت برد و ما را به دوزخ هرگز چنين نباشد و سوگند مىخورند كه خداى بندگان و شبانان ما را بر تفضيل نكند قالُوا گويند ايشان را اهل اعراف كه شما در عذابيد ما أَغْنى عَنْكُمْ دفع نه‌كرد از شما عذاب را جَمْعُكُمْ مالى كه جمع مىكرديد يا كثرت انصار و اعوان شما وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ و آنچه بوديد كه گردن‌كشى مىكرديد از سخن حق يعنى استكبار شما مانع عذاب شما نشد پس اهل اعراف اشارت كنند بسوى بلال و عمار و سلمان و خباب و صهيب و امثال ايشان رض و كافران را گويند أَ هؤُلاءِ نه اين گروه الَّذِينَ آنانند كه در دنيا أَقْسَمْتُمْ سوگند مىخورديد كه البته لا يَنالُهُمُ اللَّهُ بِرَحْمَةٍ خداى هرگز نرساند بديشان بخشايش خود را حالا به رحمت حق ايشان در بهشت‌اند و چون اصحاب اعراف ازين سخن فارغ گردند حق سبحانه بكرم خود ايشان را گويد ادْخُلُوا الْجَنَّةَ درآييد به بهشت لا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ هيچ ترسى نيست بر شما از مخاوف و شدايد وَ لا أَنْتُمْ و نه شما تَحْزَنُونَ اندوهناك شويد از فوت مطالب و مقاصد ابن عباس رض فرمود كه چون اهل اعراف به بهشت درآيند دوزخيان را طمع فرح بعد الياس پديد آيد گويند خدايا ما را خويشانند در بهشت دستورى ده تا به ايشان سخن گوئيم حق سبحانه اذن فرمايد تا بهشتيان در دوزخيان نگرند و خويشان خود را نشناسند چه خلقت ايشان متغير شده باشد اما دوزخيان ايشان را بشناسند و بنام و كنيت ايشان را بخوانند از ايشان شراب و طعام بهشت خواهند چنانچه مىفرمايد وَ نادى أَصْحابُ النَّارِ و آواز دهند دوزخيان أَصْحابَ الْجَنَّةِ بهشتيان را و توقع كنند أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا آنكه بريزيد بر ما مِنَ الْماءِ از آب بهشت بدان مقدار كه تشنگى ما را ببرد أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ يا بدهيد ما را از آنچه روزى كرده است شما را خداى از ساير اشربه يا انواع طعام تا بخوريم قالُوا گويند بهشتيان در جواب ايشان إِنَّ اللَّهَ به درستى كه خداى حَرَّمَهُما حرام كرده است طعام و شراب بهشت عَلَى الْكافِرِينَ بر ناگرويدگان .